Kalp, kansere karşı büyük ölçüde korunduğu düşünülen tek organ olarak dikkat çekiyor. Bilim insanları yakın zamana kadar bunun nedenini tam olarak bilmezken, elde ettikleri son bulguların çok sayıdaki kanser türü için radikal yeni tedavilerin önünü açabileceğini belirtiyor.
Kalbin kendi dokusunda tümör gelişmesi son derece nadir görülüyor ve Birleşik Krallık nüfusunun yalnızca yüzde 0,02'sini etkilediği tahmin ediliyor. Üstelik bu tümörlerin büyük çoğunluğu yüzde 90'a varan oranlarda iyi huylu seyrediyor. Ancak tümörlerin kan akışını engelleyecek kadar büyümesi durumunda ölümcül olabildikleri biliniyor.
Vücudumuzdaki çoğu doku ve organda hücreler, yaşlanan veya hasar gören hücrelerin yerini almak için sürekli bölünüyor. Hücreler ne kadar sık bölünürse kansere yol açabilecek DNA hatalarının, yani mutasyonların ortaya çıkma riski de o kadar artıyor. Ancak kalp kası hücreleri, doğumdan kısa süre sonra büyük ölçüde bölünmeyi bırakıyor ve bunun yerine yetişkinliğe doğru ilerlerken boyutları büyüyor.
İtalya'daki Trieste Üniversitesi'nden bilim insanları, kalp kanserinin neden bu kadar nadir görüldüğüne ilişkin başka bir olası neden daha keşfetti. Araştırmalar, kalbin günde 100 bine kadar kasılıp gevşediği bir organda ortaya çıkan devasa mekanik kuvvetin kanser hücrelerinin hayatta kalmasını engelleyebileceğini gösteriyor.
Teoriyi test etmek için Trieste'deki ekip, kalpleri genetik olarak normal hızın çok altında çalışacak şekilde değiştirilmiş farelere insan kanser hücreleri enjekte etti. Science dergisinde yayımlanan sonuçlar, kalbin maruz kaldığı mekanik yük önemli ölçüde azaltıldığında kanser hücrelerinin çoğalmaya başladığını, kalp normal şekilde çalıştığında ise bu hücrelerin yeniden ölmeye başladığını ortaya koydu.
Kalbin pompalama hareketi, kalpte gelişen kanser hücrelerinde Nesprin-2 adı verilen bir proteinin üretimini de tetikliyor. Bu protein, kanser hücresinin çekirdeğine bir sinyal ileterek bulunduğu ortamın uygun olmadığını belirtiyor ve hücreye çoğalmayı durdurmasını söylüyor. Kalp pompalamayı bıraktığında veya çok daha düşük hızda çalıştığında ise bu protein üretilmiyor.
Araştırmanın lideri Moleküler Biyoloji profesörü Serena Zacchigna, bu bulguların kalbin sürekli mekanik aktivitesinin tümör hücrelerinin genişlemesini fiziksel olarak sınırlaması nedeniyle kalp ortamının tümör hücreleri için elverişsiz olduğunu gösterdiğini belirtti.
Şimdi ekip, cilt veya meme kanseri gibi diğer kanser türlerinin tedavisinde kullanılabilecek giyilebilir bir tıbbi cihaz geliştirilmesini araştırıyor. Mekanoterapi olarak adlandırılan bu alanda, kötü huylu hücrelerin büyümesini baskılamak amacıyla tümör bölgesine benzer bir mekanik yük uygulanması hedefleniyor.
