Yapaylığa eğilimli bir dünyada, East Williamsburg'daki performans alanının sanatta kişinin kendi koşullarından kaçmak yerine onlarla yüzleşmeye olan bağlılığı, bir tür yeniden doğuş gibi hissettiriyor.
Ağustos ayının sonundaki bir cuma sabahı, onlarca kişi, koreograf, yönetmen ve yazar Isa Spector'ın müzenin 10 dakika içinde bir dans tablosu yapma isteğini yerine getirmek için çabaladığı küçük bir oditoryumu doldurdu. Kırmızı boyalı platformda bir oraya bir buraya savrulan, elleri ve dizleri üzerinde zeminle bütünleşen ve ardından floresan ışıklara yönelen Spector, isimlerini önce anneye ve babaya, sonrasında ise MoMA ve Dada'ya dönüştürdüğü seslenişlerinin ardından bir aydınlanma yaşadı. Saniyeler sonra kırmızı eldivenli beş sanatçı sahne arkasından çıkarak platformun merkezinde toplandı. El ele vererek bir daire içinde dönmeye başladılar ve bir kat yukarıdaki galerilerde sergilenen Matisse'in modern sanat şaheserinin canlı bir parodisini sahnelediler.
Bu özel gösterimin beş öznesi olan Sharleen Chidiac, Lili Dekker, Jade Manns, Owen Prum ve Alexa West, ağustos ayında MoMA'da bir aylık misafir sanatçı programı düzenleyen Brooklyn merkezli sanatçı girişimi Pageant'ın kurucularıdır. MoMAlogue #1, Pageant'ın yedi saat süren MoMA performans maratonunun başlangıcını oluşturuyordu. Spector'ın performansı, dansın kendi tarihi ve görsel sanatlarla ilişkisi üzerine 25 farklı 10 dakikalık gösterimden sadece ilkiydi.
Sanatçı ve koreograf West, Pageant maratonunun ardından verdiği bir röportajda dans tarihinin bale sahnesinden modernizme, oradan da postmodernizme geçişinin resimsel bir biçimle başladığını ve zamanla bundan uzaklaştığını belirtti.
Daha önce Manns ve Chidiac'ın kendi dairelerinde yürüttükleri farklı bir mekânın ardından Pageant, 2022'de East Williamsburg'daki Graham Caddesi'nde bulunan üçüncü katlı bir çatı katında kuruldu. West'e göre Pageant'ın başlangıçta net bir pazarlama vizyonu yoktu. Girişim, sanatçılar için işlerini sergileme fırsatlarının oldukça az olduğu COVID sonrası ortamda, üretimlerine bağlam kazandırma arzusuna yönelik bir çözümdü.
Chidiac, röportaj esnasında bir kurum olma niyetiyle yola çıkmadıklarını, yalnızca kendi işlerini ve başkalarının çalışmalarını sergileyebilecekleri bir alana ihtiyaç duyduklarını ifade etti.
