Geniş bir kalemle yerel bir bar haline gelen, Frida Kahlo'nun ölüm sonrası imajı ve kollaj sanatçısı Romare Bearden'in çalışmaları, festivalin en cazip sunumları arasında yer alıyor.
Ölümümden sonra nasıl görüneceğime dair pek bir düşüncem olmadı. Belki Etsy fincanlarında, çay setlerinde ve dergi kapaklarında Frida Kahlo gibi (ancak çok alıcı bulamayacağım ya da Kahlo'nun kendi imajının bugün politikadan ve hayatından sıyrılmış şekilde algılanmasından memnun olmayacağına şüphe duyarım) yer almayı tercih ederim, ya da ölümsüz bedenimin en iyi tahmini için bir sanatçıya başvururdum. Belki de Molly Tenzer'in New York City sokaklarında bulduğu yolcu hayvanları gibi, ink ile batırıp pirinç kağıdına damgalanmayı isterdim.
Bu yılki DOC NYC, 11‑29 Kasım tarihleri arasında şehrin çeşitli mekanlarında gerçekleşecek ve bu soruya —ve aynı zamanda belgeselin, şu anda tehdit altında olan toplulukları hassas bir şekilde tasvir etme, sanatçıların mirasını inceleme ve sanatın en idiosynkratik hikayelerinden bazılarını anlatma yeteneği— birçok yansıma sunacak. 17. edisyonunda şahsen ya da çevrimiçi olarak izlemeyi dört gözle beklediğimiz 13 film seçtik.
Village East, Angelika tarafından yönetilen film, 181‑189 2nd Ave, East Village'de 14 ve 16 Kasım'da gösterilecek.
Èlia Gasull Balada ve Matteo Norzi'nin, Shipibo‑Konibo kökenli yerli sanatçı Sara Flores (Shipibo‑Konibo) üzerine yaptığı belgesel, yirmi yıl süren bir işbirliğinin sonucunda ortaya çıktı. Peruvian Amazon'daki evinden elde edilen doğal boyalarla, Flores karmaşık geometrik desenler ve çarpıcı simetriyle resimler yapıyor. Shipibo‑Konibo'nun Kené pratiğinin görsel ve matrilineal dilini aynı anda yansıtarak, çevresel, politik ve sosyal kötülüklere karşı bir direniş biçimi olarak eserler üretiyor.
