Nijer'de kuraklık ve çölleşmeyle mücadele eden çiftçiler, zai adı verilen geleneksel çukur açma yöntemiyle toprağı yeniden canlandırıyor. Sahel bölgesinde çölleşme ve kuraklıkla mücadele eden çiftçiler, toprağı yeniden hayat vermek için asırlık bir yerel yönteme başvuruyor.
Zai adı verilen geleneksel çukur açma tekniği sayesinde, yağmur suyunu alamayacak kadar sertleşmiş çorak araziler yeniden üretime kazandırılıyor. İklim krizinin etkilerini en ağır şekilde hisseden Nijer'de tarım arazilerinin verimsizleşmesi üzerine harekete geçen çiftçiler, kurak sezonda toprağa 20 ile 30 santimetre genişliğinde küçük çukurlar açıyor.
İçerisine organik gübre ve kompost yerleştirilen bu çukurlar, ilk yağmurlarla birlikte hem nemi hem de besin maddelerini tek bir noktada topluyor. Yöntemin en dikkat çekici yanı ise doğanın gücünden faydalanılması olarak öne çıkıyor.
Çukurlara konulan organik maddelerin bölgedeki termitleri çekmesiyle, böceklerin açtığı mikro tüneller toprağın derinliklerine suyun sızmasını sağlıyor ve toprağı doğal olarak havalandırıyor. Böylece toprağın su tutma kapasitesi artarken, tohumlar için ideal bir büyüme ortamı oluşuyor.
Maliyetinin neredeyse sıfır olması ve ağır sanayi ekipmanları gerektirmemesi nedeniyle hızla yayılan zai yöntemi, Sahel genelinde binlerce hektarlık verimsiz araziyi yeniden tarıma kazandırdı. Bölge halkı, bu basit ama etkili yöntem sayesinde hem gıda güvenliğini sağlıyor hem de çölleşmeye karşı doğa dostu bir direnç geliştiriyor.
Uzmanlar, zai tekniğinin iklim değişikliğiyle mücadele eden diğer kurak bölgeler için de örnek bir yerel adaptasyon modeli oluşturduğunu vurguluyor.
