İZMİR, 17.11.2026 – Medicana International İzmir Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. İnan Can Buran, prematüre doğan bebeklerin bakımında ten tene temasın ve ebeveynle düzenli etkileşimin önemini vurguladı.

Dr. Buran, “Ten tene temasın ve ebeveynle düzenli etkileşimin azalması, bebeğin vücut dengesini kurmasını ve emzirme sürecini sınırlandırabilir. Kanguru bakımı ile bebeğin kalp hızı, solunumu ve davranışsal durumu çok daha istikrarlı hale gelebilir” dedi.

Prematüre bebeklerin beyin gelişimi, miyelinizasyon ve serebellar büyüme açısından kritik bir evreyi anne karnı yerine dış dünyanın değişken uyaranlarıyla karşılaşarak geçirdiğini belirten Dr. Buran, ses ve ışık gibi dış uyaranların minik bebeklerin nörolojik gelişimini doğrudan etkileyebileceğini ifade etti.

“Ses ve ışık gibi dış uyaranların biyolojik ritmi üzerinde belirleyici bir etkisi vardır. Ani alarm sesleri, yüksek sesli konuşmalar ve tekrarlayan gürültüler kalp hızı, solunum ve oksijen satürasyonu üzerinde doğrudan değişimlere yol açar” diye ekledi.

Görsel sistemin henüz olgunlaşmamış olması nedeniyle uygunsuz parlaklığın ve gece‑gündüz döngüsünün korunamaması uyku bütünlüğünü ve sirkadiyen ritim gelişimini olumsuz etkileyebilir. Dr. Buran, ışığın tamamen ortadan kaldırılmasının değil, bebeğin yaşına ve klinik durumuna uygun olarak düzenlenmesinin hedeflenmesi gerektiğini söyledi.

Prematüre bebeklerde ağrılı ve tekrarlayan işlemlerin otonomik stres yanıtına neden olabileceğini vurgulayan Dr. Buran, “Bakım işlemlerinin kümelenmesi ve bebeğin davranışsal ipuçlarına göre planlanması, gereksiz uyarılmayı önemli ölçüde azaltabilir” dedi.

Kanguru bakımının, kalp hızı, solunum ve davranışsal durumun istikrarını sağladığını belirten Dr. Buran, “Ten tene temas, sinir sisteminin devreye girmesiyle kalp ve diğer organların düzenlenmesini destekler. Düşük stres hormonu yanıtı ve artan oksitosin düzeyleri gözlemlenmiştir” şeklinde konuştu.

Dr. Buran, kanguru bakımının erken başlatılmasının klinik duruma uygun şekilde mümkün olduğunca erken yapılması gerektiğini, taburculuk sonrasında nörogelişimsel izlem ve gerektiğinde fizyoterapi, dil‑konuşma terapisi ve erken gelişimsel müdahalelerin büyük önem taşıdığını belirtti.