Ressam Mala Iqbal Yabancılarla Paylaştığımız Dünyayı Tuvale Yansıtıyor

Sanatçının yeni resimleri, dünyanın çoğunluğu başka bir yöne bakan yabancılarla paylaştığımız bir oda olduğunu bize hatırlatıyor.

İnsan figürleri, büyük bir metropolün enerjisiyle her Mala Iqbal tuvalinin yüzeyini dolduruyor. Birçoğu, elektrik ışığı altında yaşayan ve güneşin bile yetmediği yerlerdeki insanlar için yapaylığın bir tonu olan turuncu ve sarı bir parıltıyla yıkanıyor. Bazı resimler ise 2026 tarihli Through the Curtains gibi bu etkiden vazgeçiyor. Soldan sağa baktığımızda solmuş bir negatif gibi görünen tül perdenin arkasında gizlenen bir çöküş sahnesi, neredeyse hissizce tepki veren bir figür ve son olarak sahneyi piktogram benzeri bir desenle tamamlayan başka bir perde görüyoruz; ekran tarafından dönüştürülen, biri tarafından deneyimlenen ve anlaşılmaz bir dile çevrilen bir yaşam. Bunu, ekranlarımızın her kaydırma işleminde çöküşü ve şiddeti sindirebileceğimizden daha hızlı bir şekilde sunmasının bir metaforu olarak görüyorum.

Her bir eser, bazen bir araya getirilmiş, bazen katmanlandırılmış ve ara sıra görüntülerin, figürlerin ve işaretlerin düzenlenmesi yoluyla felsefi hale getirilmiş gerçekliğin inşasıyla ilgilidir. Ruh hali Matisse'in rahatlığına daha yakın olsa da toplumsal gerçekçilik uzun bir gölge düşürüyor. Sanatçının 2026 tarihli Times Square adlı eserinde Ben Shahn'ın tebeşirli paleti yer alıyor; bu da görüntüye kendine özgü bir karakter katıyor ve görüntü hiçbir zaman umutsuzluğa dönüşmüyor.

Resimlerin birçoğu, yanlış samimiyetlerin bize tanışıklık ilüzyonu verdiği yerler olan metroda geçiyor. Ancak sanatçı, başka yöne bakan ya da engellenip zarif kıvrımlara dönüştürülen yüzlere bakarken takındığımız kentsel maskeleri asla düşürmüyor ve garip ama cazip yüzeyleri gün ışığına çıkarıyor. Subway Riders (2026) adlı eserde, sanatçının partneri ve kendisi de sanatçı olan Angela Dufresne'in figürü tanınabiliyor. Dufresne, bize doğru bakan ancak bize bakmayan, kendi ilişkilerimizin de bizi onları betimlediğimiz kadar betimlediğini hatırlatan bir tavırla sanki kendi adına bir şeyler kaydediyor gibi görünüyor.