Seul'da 2012 yılından bu yana Hyowon Şifa Merkezi tarafından düzenlenen cenaze simülasyonları, binlerce sağlıklı insanın ölüm deneyimini yaşamasını sağlıyor. Katılımcılar, geleneksel cenaze kıyafetlerini giyiyor, portre fotoğrafları için poz veriyor ve ailelerine son bir veda mektubu kaleme alıyor.

Deneyimin en çarpıcı anı, katılımcıların tabuta uzanıp kapakların kapanmasını beklemesiyle gerçekleşiyor. Kapak kapandığında, katılımcılar on dakika boyunca tam bir sessizlik içinde içeride kalıyor.

2019 tarihli bir rapora göre, yaşlılar, öğrenciler ve çalışanlar dahil 25.000'den fazla kişi bu programdan geçti. Uygulama, Güney Kore sınırlarının ötesinde de büyük ilgi çekiyor.

75 yaşındaki Cho Jae-hee, “Ölümün farkına vardığınızda ve onu bu şekilde deneyimlediğinizde, hayata bambaşka bir gözle bakmaya başlıyorsunuz” diyerek deneyimini paylaştı.

Seul'daki Asan Tıp Merkezi'nde görev yapan ve ölüm üzerine kitap yazan Doktor Yoo Eun-sil, “Ölüm kavramının genç yaşta bile öğrenilmesi ve buna hazırlanılması gerektiğine inanıyorum” dedi. Hyowon Şifa Merkezi Direktörü Jeong Yong-mun ise “Biz ölümsüz değiliz” diyerek programın amacını özetledi.

Bu gelenek, Fransız yazar David Foenkinos'un Ocak 2024'te yayımlanan “Mutlu Yaşam” romanında da işlenerek Fransa'ya taşınma fikrini ilham kaynağı olarak gösterdi. Foenkinos, “Batı toplumlarının ölüme karşı oldukça kaygılı bir tutum sergilediğini” belirterek, bu tür bir deneyimin insanlara yeni bir yaşam enerjisi kazandırabileceğini ifade etti.

Benzer bir uygulama ABD'de de mevcut. Seattle'lı girişimci ve yazar Michael Hebb, 2012 yılında “Akşam Yemeğinde Ölüm” projesini başlattı. Hebb, 40. doğum gününde kendi cenaze törenini düzenleyerek, “Beyazlar içinde, tek bir mumla aydınlatılmış bir odaya tabut içinde taşındı ve kızı onun için bir anma konuşması yaptı” diyerek deneyimini anlattı.

İngiltere'nin York şehrindeki St. Leonard's Darülacezesi'nde cenaze törenleri düzenleyen David Williamson, “Cenazelerden sonra ailelere hep şu soruyu yöneltiyorum: ‘Tüm bunları o kişi hayattayken kendisine anlattınız mı?’” dedi. Williamson'ın belirttiğine göre aldığı cevap her zaman olumsuz oldu.

Bu deneyimler, sevdiklerimize ne kadar değer verdiğimizi söylemenin, kırılan ilişkileri onarmanın ve onlara sevgimizi göstermenin önemini vurguluyor. Seul'da düzenlenen cenaze simülasyonları, insanların hayata farklı bir pencereden bakmalarını sağlayarak, ölümle yüzleşmenin yaşam perspektifini değiştirdiğini gösteriyor.