St. Louis Counterpublic triennial, sanat ve altyapı bağlarını keşfediyor
Üçüncü düzenlenen bu halka açık sanat trienniyali, Missouri'nin en büyük şehrinde 50'den fazla projeyi kapsayacak şekilde genişledi.
Lynne Smith'in The Unloading Dock (2026) adlı eseri, Counterpublic'in fotoğrafı Jon Gitchoff tarafından sunulmuştur.
Martha Rosler'in 2013 tarihli Culture Class adlı kitabında, sanat, yaratıcılık ve kentsel gelişim arasındaki ilişki eleştirilmiş; sanatçıların “üst sınıf yönetiminin farkında olmadan yardımcıları” olabileceği ve politik çabalarının kentsel gelişim makinasına yedirilebileceği uyarısı yapılmıştır.
St. Louis, Missouri'da on yılı aşkın bir süre sonra Counterpublic'in üçüncü halka açık sanat trienniyali, şu soruları gündeme getiriyor: artçı altyapı eksikliği ve ulusal çapta kamu programlarının finansmanının azalması karşısında sanatçılar ne yük taşıyor? Ve halk sanatının gerçekten kimlere hizmet ediyor?
Bu sorular, yatırım eksikliği ve son zamanlarda yaşanan devasa kasırga gibi sonuçlarla hâlâ mücadele eden post‑sanayi nehir şehrinde özel bir ağırlık kazanıyor. Coyote Time başlığı altında, bu yılki trienniyal, Wanda Nanibush, Raphael Fonseca, Stefanie Hessler, Jordan Carter ve Nora N. Khan'ın kuratör ekibi tarafından organize edildi. Yaklaşık 50 komisyon, şehrin içinde ve dışında kalıcı ve geçici alanları kapsıyor.
Anika Todd'un Siren Song (2026) adlı eseri, Jon Gitchoff'un fotoğrafıyla Counterpublic'e sunulmuştur.
Bir projede, Mississippi Nehri'nin su kayıtları, Chouteau's Landing'in dış mekanını rahatsız eden bir sesle doluyor; bu, şehrin ikonik Gateway Arch'in güneyinde yer alan endüstriyel bir depo. Todd'un Siren Song (2026) heykel serisinde, Mayıs 2025'te şehri saran ve alarm sisteminin başarısız olduğu kasırgayı hatırlatan dört belediye kasırga sireni, mevcut beton temeli üzerine yerleştirildi. Şehir, uzun vadeli konut için 1 milyar dolardan fazla federal hibe bekliyor.
Bu arada, Timmy Simonds'un paraşütlerden yapılmış süslü bayrakları, Miss Othmar ve Othmar Sumner Stowe Öğretmenler Salonu (2026) başlığı altında dört okul kampüsünün bahçelerinde uçuyor. Bunlardan biri, kasırga sonrası çatısının ve birkaç sınıfının hasar gördüğü Sumner High School, The Ville adlı tarihi siyah mahallede hâlâ tamir için kapalı.
Mississippi Waterfront'ta ise Glenn Ligon'un Who Builds Anything in This Country? (2026) adlı serpentine tuğla duvar heykeli, eski köle tuğla üreticilerinin fabrikasından nehri takip eden bir çizgi izliyor.
Glenn Ligon'un Who Builds Anything in This Country? (2026) eseri, Izaiah Johnson'un fotoğrafıyla Counterpublic'e sunulmuştur.
Counterpublic'in alanlarında, sanatçılar hem kamu yatırımı hem de eksikliğiyle şekillenen peyzajlarda çalıştı. “Mevcut enkaz ile kasırga yıkımını ayırt etmek zorundaydım,” dedi Ligon, trienniyalın açılış haftasonunda nehir kıyısında bir konuşmada. Ligon, yerel lise öğrencilerini heykelindeki tuğlaların üzerine parmak izleri bırakmaya davet ederek, köle işçilerin sıvı tuğlaları dökerken bıraktığı izleri yansıttı ve emeğini onurlandırdı.
2024‑2025 yılları arasında Counterpublic, yerel kuruluşlarla iletişime geçerek topluluklarının en çok neye ihtiyaç duyduğunu sordu. Ardından, anekdot verileri ve doğrudan katılımı kullanarak kuratör programını yönlendirdi.
International Institute'da, yeni göçmenlerin uyum sağlamasına yardımcı olan bir kuruluşta, sanatçılar Inès Kivimäki ve Rirkrit Tiravanija pratik katkılarda bulundu. Tiravanija, yerel şeflerle işbirliği içinde bir dizi pop‑up öğle yemeği için ortak bir yemek projesi sundu; Kivimäki ise kuruluşun arşivlerini inceleyerek Third Space adlı mimari maket ve model serisini oluşturdu ve bu projeler, bir bebek odası ve oyun odası gibi ortak alanlar için mobilya üretti. Bu projeler, sanatçının topluma hizmet eden bir kuruluşla birlikte çalışarak belirlenmiş ihtiyaçlara yanıt veren özel bir sivil rolünü ortaya koyuyor.
Rirkrit Tiravanija, open kitchen (2026) adlı projesi kapsamında yemek pişiriyor; fotoğrafı Maggie Beadle tarafından Counterpublic'e sunulmuştur.
Diğer yandan, sanatçı, kurum ve alan arasındaki ilişki daha az doğrudan. Nehrin karşısında, National Building Arts Center, Larry Giles'in büyük koleksiyonunu barındıran eski Sterling Steel Casting Company foundry'sinde yer alan mimari öğelerin bir arşividir.
Burada, sanatçı Lynne Smith, aylar süresince kalmak için The Unloading Dock (2026) adlı eseri üretti. Smith, bir yükleme noktasını yağmur suyunu topladığı bir gölete dönüştürdü; yüzeyi Amerikan Lotus çiçeklerinin yeşil yapraklı saksılarına dolu. Eski endüstriyel tesisin toksinleri suya karışmaya devam edebilir, ancak sanatçının cildi ve akciğerleri ne durumda?
Bu, sanatçının giderek genişleyen rolüyle ilgili daha büyük bir soruya işaret ediyor.
