Vlad, tarihî kaynaklarda “Drakula” olarak da anılan ve Eflak'ın Voyvoda'sı olarak bilinen figür, bir dönem Fatih Sultan Mehmet'in kan kardeşi olarak kabul edildi. İki genç, Edirne Sarayı'nda aynı eğitimden geçerek birbirlerine yakınlaştı ve kanlarını birleştirerek kan kardeşi oldular.


Fatih'in tahta geçmesiyle Vlad, Eflak Voyvodalığı'na atandı ve bölgeyi uzun süre başarılı bir şekilde yönetti. Ancak Karpatlar'daki milliyetçi hareketlerin baskısı ve Vlad'ın giderek sertleşen yönetimi, iki lider arasında gerginliğe yol açtı.

Vlad, “Dracul” adını benimseyerek kazıkla cezalandırma yöntemini benimsedi. Fatih, 1462'de büyük bir orduyla Eflak'a ilerledi; Vlad Poienari Kalesi'ne çekildi. Kuşatma sırasında karısı intihar etti ve Fatih, bölgeyi Radu'ya bırakarak İstanbul'a döndü.

Vlad, Macaristan'a sığındı ve 14 yıl sürgünde kaldı. 1476'da Eflak'a geri döndüğünde Fatih, onu affetmedi. Vlad, Transilvanya ormanlarında yakalandı, öldürüldü ve başı kazığa oturtularak İstanbul'a getirildi. Sonunda, Bükreş'teki Snagov Manastırı'na gömüldü.


İki liderin dostluğu, ihanet ve intikamla sona erdi; Fatih Sultan Mehmet'in kan kardeşi olarak kabul edilen Vlad, tarihinin en kanlı efsanelerinden biri olarak anılmaya devam ediyor.









