YouTube kanalında ünlülere ait son derece detaylı heykeller yapan Bobby Fingers isimli sanatçı, Jeff Bezos'un yüzü şeklinde devasa bir fiberglas tekne inşa ettiği videosunda, bu süreç için oldukça zaman harcadığını ancak kimseden bunu yapmasını istemediği için şikâyet etmeyeceğini belirtiyor. Bir yaratıcı çalışmanın taşıyabileceği değer, tamamen onu gerçekleştirme kararlılığınızla başlar. Kimsenin istemediği veya talep etmediği bir şeyi hayata geçirme sorumluluğunu üstlenmek, ancak bittiğinde bir anlam ifade eden ve henüz var olmadığı için yok sayılan bu süreç, yaratıcılığın kaçınılmaz bir parçasıdır.
Yazarlar bu zorlu aşamayı aşmak için çeşitli stratejiler geliştirmiştir. Benim yöntemim ise oldukça basit; yeni bir şeye başlarken tertemiz bir not defteri çıkarıyorum ve kendime bu kitabın burada şekilleneceğini söylüyorum. Not defterini karalamak, kitabın yazılabilmesi adına hayati önem taşıyor. Bu defter, bilinçaltının sınırlarını zorladığım, tek hatanın sayfayı boş bırakmak olduğu bir alan yaratıyor. Sayfalar içerisinde yazmak, çizmek, boyamak, yakınmak, plan yapmak; korkusuzca başarılı ya da başarısız olmak bana büyük bir özgürlük tanıyor.
Günler geçtikçe nelerin işe yarayıp nelerin yaramadığını görmeye başlıyorum. Bir noktada, bu karalamaların daha düzenli ve resmî bir hâli romana dönüşüyor ancak fikirler bu defterde doğuyor ve varlıklarını kanıtlamak için savaşıyor. Not defterim zamanla düşüncelerimi, ilgili her türlü materyali, gazete kupürlerini, çizimleri ve fotoğrafları içine alan bir kazana dönüşüyor. Bu yaklaşım, tesadüflere ve materyalin beni şaşırtmasına imkân tanıyor.
Not defterinin fiziksel varlığı da oldukça önemli. Dijital bir ekranın başında roman kurgulamak yerine, fiziksel bir defterle uğraşmak beni dijital dünyanın yorgunluğundan koruyor. Defteri yırtabiliyor, yapıştırabiliyor, boyayabiliyor hatta üzerine notlar düşebiliyorum. Örneğin Solace House romanı için tuttuğum not defteri; 1901 yılına ait bir hesap defteri, 1890'lardan kalma fotoğraflar ve 1807 yılından kalma eski bir kitaptan düşen kurumuş çiçek yaprakları gibi pek çok eşsiz detayla dolu.
Ayrıca tüm notlarımın arasında her zaman Şüpheler ismini verdiğim ve iç seslerimi kaydettiğim iki sayfalık özel bir alan bulunur. Kendimi sabote etmeye çalışan bu seslere bir alan yaratmak, yazma sürecimdeki ritüellerimden biri haline gelmiştir.
