Türkiye'de nesillerdir en güvenli liman olarak görülen fiziki birikim kültürü, 2026 yılındaki getiri tablosuyla birlikte yerini finansal sisteme bırakıyor.
Sıkı para politikasının etkisiyle Türk lirasının yıllık yüzde 35'e yaklaşan reel kazanç sunması, getiri sağlamadan bekleyen yastık altı altın dönemini fiilen geride bırakıyor.
Yastık altı birikim tercihindeki kırılmanın temelini finansal getirilerdeki makas oluşturuyor. 2025'in ilk 10 ayında yüzde 88 nominal kazanç sağlayan gram altın, 2026'nın aynı döneminde yüzde 9,5 seviyesinde kalarak resmi enflasyon oranının gerisinde kaldı.
Buna karşılık Türk lirası mevduatın sunduğu yaklaşık yüzde 35'lik getiri, tasarruf sahibine doğrudan reel kazanç sağladı. Küresel tarafta ABD Merkez Bankası'nın sıkı duruşunu koruması ve ons altının 5.600 dolar zirvesinden 4.000 dolar sınırına inmesi, iç piyasada altının getirisini baskılayarak yastık altında tutulma gerekçesini zayıflattı.
Yastık altı altın döneminin kapanış sürecini hızlandıran başlıca unsurlar arasında düzenli getiri arayışı, makas ve işçilik maliyeti ile sistem içi güvence yer aldı. Yastık altında bekleyen altının dönemsel nakit akışı yaratmaması, yüksek faiz ortamında tasarruf sahibini düzenli getiri sunan mevduat ve para piyasası fonlarına yöneltti. Kuyumcu alım-satım makasları ile işçilik farkları, fiziki altını finansal ürünlere kıyasla daha maliyetli hale getirdi. Hırsızlık ve kaybolma riskinden kaçınan yatırımcılar ise fiziki saklama yerine bankalardaki altın hesapları ve darphane sertifikalarını tercih etmeye başladı.
Piyasadaki diğer geleneksel yatırım araçları da mevduatın gerisinde kalarak alternatif oluşturamadı. Geçen yılın ilk 10 ayında yüzde 19,5 artan döviz kuru, 2026'nın aynı periyodunda yüzde 16,95 yükselişle enflasyonun altında kaldı. Borsa İstanbul ise 2025'in aynı döneminde yüzde 9,75 prim yaparken, 2026'da yüzde 3,55 artışla sınırlı kalarak reel kayıp kaydetti.
