Cossette Zeno, 1952 yılında Porto Riko Üniversitesinde öğrenciyken yaptığı Let's Go Higher adlı tablosunu gösterirken, bu eser için garip bir çalışma olduğunu ifade etti. Eser, sisler altındaki boş bir manzarada yer alan küpleri ve pencereleri olmayan bu modüllere tırmanan minik insanları konu alıyor.
Sanatçıyla, 1950'li yıllara ait eserlerinin sergilendiği New York'taki Richard Saltoun galerisinde bir araya geldik. Zeno, tablodaki kapısı olan tek yeşil yapıyı göstererek üzerindeki figürün etrafındakilere gururla işaret ettiğini belirtti.
Zeno'nun neredeyse bir asra yayılan kariyeri son yıllara kadar küresel bir tanınırlıktan uzak kaldı. Bugün 96 yaşında olan sanatçı, Metropolitan Sanat Müzesi ve Tate Modern gibi önemli kurumlarda yer alan büyük sürrealizm sergilerinde adını duyurdu.
1950'lerde sürrealizmin kurucularından André Breton ile bağ kuran Zeno, Avrupalı sanatçılarla birlikte sergilere katıldı. Ancak cinsiyeti ve Batılı sanat tarihçilerinin coğrafi odakları nedeniyle kanon dışı kaldı.
Kendisini nasıl tanımladığı sorulduğunda Zeno, özgürlük ruhuna sahip olduğu için sürrealist olduğunu belirterek her zaman geliştiğini vurguladı.
Sanatçının sürrealist ruhu, her iki sergide de yer alan Ni hablar del peluquín adlı 1952 tarihli tablosunda açıkça görülüyor. Eser, saç tutamları içeren ve erkek bir figürü temsil eden karmaşık bir yapıyı yansıtıyor.
Salvador Dalí ve Max Ernst gibi erkek sürrealistler çıplak kadın bedenini arzu nesnesi olarak resmederken, Zeno erkekleri çizmeyi tercih ettiğini ifade etti.
Bira yudumlayan Zeno, bu tarz eserlerini genellikle gecenin geç saatlerinde ürettiğini belirtti. Günümüzde bile saat 23.00'te çalışmaya başlayıp sabah 07.00'de uyuduğunu, bu sayede kimsenin onu rahatsız etmediğini söyledi.
1930 yılında Dominik Cumhuriyeti'nde doğan Zeno, diktatör Rafael Leónidas Trujillo'nun iktidara gelmesinin ardından ailesiyle birlikte Porto Riko'ya sürgün edildi. Santo Domingo'yu hiç bilmediğini belirten Zeno, kendini Porto Rikolu olarak gördüğünü ifade etti.
Eski San Juan'da dağları ve denizi çok seven sanatçı, doğayla iç içe büyüdüğünü belirtti. İlk eserlerinden bazıları bu doğal çevre yansımalarını ve su altı dünyasını kağıda aktarırken babasının işletmesinden temin ettiği malzemeleri kullandı.
Porto Riko Üniversitesine adada büyük değişimlerin yaşandığı bir dönemde giren Zeno, sanat yolculuğunu kararlılıkla sürdürdü.
