Almanya, Fransa ve ABD'nin ilaç tedarik zincirinde kritik zayıflıklar ortaya çıktı. Avrupa Ekonomik ve Sosyal Komitesi (EESC) verilerine göre, AB'deki ilaç etken maddelerinin %80'i ve bitmiş ilaçların %40'ı Çin ve Hindistan'dan temin ediliyor. ABD Farmakope (USP) raporuna göre ise ABD'de onaylı ilaçların temel başlangıç maddelerinin %41'i yalnızca Çin'den, %16'sı ise Hindistan'dan temin ediliyor.
Uluslararası tedarik otoritelerinin verileri, sistemin doğrudan eczane depoları ve hastanelerin ticari stok döngüsüne dayandığını gösteriyor. Olası bir savaş, deniz yollarının kapanması veya ihracat kısıtlaması durumunda, ağrı kesici, tansiyon ve diyabet gibi rutin ilaç stokları en fazla 3 ay (90 gün) dayanabiliyor. Kış aylarında talebin arttığı çocuk ilaçları ve kritik antibiyotiklerde ise bu süre 1,5 ila 2 aya (45‑60 gün) kadar düşüyor.
Avrupa jenerik ilaç endüstrisi birliği (Medicines for Europe) verileri, kritik ilaçların %46'sının yalnızca tek bir tedarikçiye bağlı olduğunu gösteriyor. Almanya Federal İlaç ve Tıbbi Cihaz Enstitüsü (BfArM) verilerine göre ise ülkede “hayati” olarak sınıflandırılan 56 ilaç etken maddesinden 20'sinin küresel üretimi yalnızca Çin'de yoğunlaşmış durumda. Bugün tüm Batı dünyasında büyük ölçekli penisilin ham maddesi üretebilen tek tesis Avusturya'nın Kundl kasabasında bulunuyor.
Almanya, Fransa, Belçika ve İspanya'nın da aralarında yer aldığı 11 AB ülkesinin sağlık bakanları ortak bir bildiri yayımlayarak, Çin'e olan ilaç bağımlılığını “kıtanın savunmasındaki en zayıf nokta” olarak tanımladı. Avrupa Birliği, kritik ilaçları kıtaya geri çekmek için Kritik İlaçlar Yasası'nı devreye soksa da üretimin Asya'ya kıyasla %30‑40 daha maliyetli olması ve yeni tesislerin kurulmasının yıllar alması nedeniyle, bu üç dev ülkenin olası krizlere karşı savunmasız kalmaya devam edeceği vurgulanıyor.
