Güneş ışığının ulaşmadığı okyanus derinliklerinde, deniz karı adı verilen beyaz parçacıklar, binlerce metre derinliğe kadar ilerleyerek deniz canlılarını besliyor ve Dünya'nın karbon döngüsünde önemli bir rol oynuyor.
Bilim dünyasında marine snow olarak adlandırılan deniz karı, buz kristallerinden değil, okyanusun üst katmanlarından derinliklere doğru ilerleyen organik ve inorganik maddelerden oluşuyor.
ABD Ulusal Okyanus ve Atmosfer Dairesi'nin (NOAA) açıklamasına göre deniz karının temelini ölü planktonlar, ayrışan deniz canlıları, dışkı parçacıkları ve diğer organik maddeler oluşturuyor. Kum, tortu ve is gibi inorganik maddeler de bu kümelere katılıyor. Birbirine tutunan küçük parçacıklar zamanla büyüyor ve yerçekiminin etkisiyle okyanusun derinliklerine doğru ilerliyor. Bu yolculuk bazı parçacıklar için haftalar sürebiliyor.
Deniz karının en dikkat çekici özelliklerinden biri, okyanus yüzeyinden kilometrelerce aşağıya kadar ulaşabilmesi. NOAA'nın Alaska Körfezi'nde yürüttüğü araştırmalarda, bazı büyük ve yoğun organik kümelerin yaklaşık 4 bin metre derinliğe bir hafta içinde ulaşabildiği belirtiliyor. Parçacıkların büyüklüğü, yoğunluğu ve okyanus akıntıları bu yolculuğun süresini etkiliyor.
Güneş ışığının ulaşmadığı derinliklerde fotosentez yapılamadığı için birçok canlı, besin ihtiyacını üst katmanlardan gelen organik maddelerle karşılıyor. Deniz karı, bu nedenle derin deniz ekosisteminin önemli besin kaynaklarından biri olarak kabul ediliyor. Deniz tabanında yaşayan pek çok canlı, suyun içinden süzülen parçacıkları yakalayarak veya dibe çöken kalıntılarla beslenerek hayatta kalıyor.
Deniz karının önemi yalnızca okyanus canlılarını beslemesiyle sınırlı değil. Bu parçacıklar, atmosferdeki karbonun okyanusların derinliklerine taşınmasına da yardımcı oluyor. Okyanus yüzeyindeki fitoplanktonlar fotosentez yoluyla karbondioksiti organik maddeye dönüştürüyor. Bu maddelerin bir bölümü, deniz karıyla birlikte derin sulara taşınıyor. Bilim dünyasında "biyolojik karbon pompası" olarak bilinen bu süreç sayesinde karbonun bir kısmı yüzlerce, hatta binlerce yıl boyunca derin okyanuslarda depolanabiliyor.
Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (MIT) ve diğer araştırma kuruluşlarının 9 Mart 2026'da duyurduğu çalışmada, deniz karının karbon taşıma kapasitesini etkileyebilecek yeni bir mekanizma incelendi.
Araştırmacılar, deniz karı parçacıklarının üzerinde yaşayan bazı bakterilerin, kümelerde bulunan kalsiyum karbonat minerallerini çözebildiğini belirledi. Laboratuvar ortamında gerçekleştirilen deneyler, bu bakterilerin oluşturduğu asidik ortamın mineral çözünmesini hızlandırabildiğini gösterdi.
Kalsiyum karbonatın çözünmesi, parçacıkların yoğunluğunu ve batış hızını etkileyebiliyor. Bu durumun okyanusların derinliklerine taşınan karbon miktarını değiştirebileceği değerlendiriliyor.
