Henry Tudor'un Bosworth'da elde ettiği çarpıcı zafer, İngiliz taçını eline geçirdi – ancak Sean Cunningham'a göre, bu zafer onu entrikalar, ayaklanmalar ve sıkı bir paranoya dolu bir yaşamla mahkum etti.
11 Kasım 2026, 15:30
Blackheath Savaşı'nın, 1497 Eylül ayının başlarında Thames Nehri'nin güneyinde ve Greenwich Sarayı'nın yakınında gerçekleşen, görünüşte önemsiz bir çatışma olduğu söylenir. Fakat bu küçük çatışma, Henry VII'nin hükümdarlığını ve İngiltere'yi dönüştürecek olağanüstü hanedanlığın kaderini tehlikeye atmıştı.
Ülke büyük bir kargaşada. Mayıs ayında, Henry'nin askeri seferlerini finanse etmek için uyguladığı yüksek vergiler nedeniyle güneybatıda bir ayaklanma patlak verdi. Haziran başında, bir isyancı ordusu Devon ve Somerset'i geçerek Londra'ya doğru ilerledi ve açıkça rejim değişikliği hedeflediğini ilan etti. Bu ateşli anda tek bir yanlış hamle, Henry VII'nin hâlâ kırılgan hükümdarlığını yıkabilirdi.
Kralın geleceği bıçak kenarında dengede. İsyancılar Londra'ya yaklaşırken, en büyük askeri liderleri – Suffolk Kontu ve Lord Bergavenny gibi isimler – hangi tarafa destek vereceklerini düşündü. Eğer güçlerini isyanı desteklemek için kullanırlardı, kraliyet kuvvetleri sayıca üstün kalıp yenilebilirdi. Neyse ki, kaptanlar kendilerini ihanet etmeye ikna edemediler. Henry, isyancıları ezmek için yeterli aktif müttefik topladı ve ardından onların liderlerini idam ettirdi.
O, felaketi dar bir şekilde önledi – ancak bu, kutlama nedeni kadar çok bir tehlike işaretiydi. Bosworth Savaşı'nda Richard III'e karşı kazandığı büyük zaferden on yıl sonra bile Henry VII, kendi halkıyla savaş halindeydi.
Henry'nin ordusu, Bosworth Savaşı'nda Richard III'i yendi; 19. yüzyılda bir tabloya yansıtılmıştır. | Fotoğraf: Getty Images
Bu durum nasıl ortaya çıktı? Bosworth'da zafer, Henry'nin tahta geçişi için en sağlam temeli sağlamalıydı. Richard III'ün ölümü ve en sadık takipçileri öldürülmüş veya yakalanmıştı. Ardından, hükümdarlığının ilk aylarında, Henry, Richard'in yeğeni Elizabeth of York'u evlendirerek, onun önceki düşman Yorkist destekçilerini yeni evliğinin Lancastrian rejimine bağladı.
Bu, Tudor yönetiminin olumlu bir başlangıcıydı ve Henry'nin, kral olmayı öğrenebileceği sorunsuz bir dönemi garanti altına almayı hedeflediği bir temele dayandı.
Bosworth Savaşı'ndaki zaferinden on yıl sonra bile Henry VII, kendi halkıyla savaş halindeydi.
İlk parlamentosunda, 1485 Kasım'da, Richard ve büyük kardeşi Edward IV altında yargılanan haraçlıları geri kazandırarak ve öncüsünün takipçilerini cezalandırarak istikrarına yatırım yaptı. Bu, Bosworth'un bir gün önceki tarihini geriye dönük olarak başlatmasıyla, Richard'in destekçilerini hain ilan etti ve kendi sadakatini geri kazandırdı.
Bu, 1485 sonuna kadar Henry'nin gücünü sürdürmek için bilgi, halk sahnesi ve yasal hileleri nasıl kullandığını gösteren birçok örnekten sadece biriydi. Parası ve açgözlülüğü, hızla kendini kanıtladı: Bağlılıklarını ve müttefiklerini unvanlar ve topraklarla ödüllendirdi, ancak taç kaynaklarını büyük ölçüde elinde tuttu. Bosworth'da kurtarıcı olan Sir William Stanley bile, unvan ve görevler yerine sadece hediyelerle yetinmek zorunda kaldı.
Henry'nin ilk parlamento eylemi, yeni kralın danışmanlarıyla aydınlatılmış H harfiyle resmedildi. Yasal hileler ve farklı kesimlerden destek oluşturarak ayaklanmayı önlemeye çalıştı. | Fotoğraf: Getty Images
Bu dönemde, Henry, Bosworth öncesi arkadaşlarından ve kraliyet danışmanlarından oluşan güvenilir bir çekirdek oluşturdu. Yeni koruma birimi, Yeomen of the Guard, en iyi piyade askerlerinden oluşuyordu. Kral, kendisi bir Galler ailesinden geliyordu ve Dawyd ap Howel ve Cadwaladr John gibi takipçiler, kişisel hizmetçilerinde güçlü bir Galler varlığını temsil ediyordu. Ancak Henry, yalnızca bu havuzu genişleterek, sadık oldukları sürece herkesin gelişebileceği bir rejim yaratabileceğini biliyordu.
Bu taktiği kısa sürede uygulamaya koydu. İlk kraliyet gezisinde, 1486 baharında, farklı geçmişlerden gelen soylularla birlikte seyahat etti. Karşılamalar, soyunu ve hakkını ilan etti. Worcester'da, Henry VI'yı canlandıran bir aktör, yeni Kral Henry'nin önceki hükümdarın merhametli yönetimini devraldığını vurguladı. Brennius ve Ebraucus, sırasıyla Bristol ve York'un efsanevi kurucuları, Henry'nin Tanrı tarafından refahı geri getirmek için gönderildiğini ilan etti.
İlk başarısına rağmen, Henry, Tudor rejimini tam olarak sağlamlaştırmak için erkek bir varis üretmek zorunda olduğunu biliyordu.
