Çocukluğumdan beri bir stand-up komedi hayranı olmak, çoğunlukla duygusal olarak uzaklaşma egzersiziydi.

Annemin iş bilgisayarından geç saatlerde Louis C.K., Bill Burr ve Ricky Gervais'in gösterilerini izleyerek kendim ile diğer kadınlar, yani o komedyenlerin hedef aldığı kadınlar arasında mesafe koymayı öğrendim. Diğer kadınlar aptal, uçarı, utanç verici ve sinir bozucu insanlardı. Büyüdüğümde, şakalara maruz kalan değil, şakaları yapan Kayıp Kız tarzı havalı bir kadın olacağıma yemin etmiştim.

Ancak yaşım ilerledikçe yeni komedi rehberleri keşfettim. John Mulaney ve Nick Kroll'un Upper West Side karakterlerine hayat vermesinden ve Conner O'Malley'nin sahte teknoloji girişimcisi Richard Eagleton olarak tuhaf performans sanatı sergilemesinden büyük keyif aldım. Materyallerinin tümü doğası gereği feminist veya onaylayıcı değildi, ancak en azından sivri uçlu mizah kisvesi altında gizlenmiş temel kadın düşmanlığı tarafından dikkatim dağılmadan bunları izleyebiliyordum.

Ne yazık ki hafta sonu Saturday Night Live programını izleyenler tam olarak bu manzarayla karşılaştı. Sunucu Shane Gillis, açılış monologunda kadınların artık adeta fahişe gibi giyindiğini söyledi. Gillis'in bu sözleri sosyal medyada ve izleyiciler arasında büyük tepki çekerken, Dan Levy daha sonra Instagram'da yayınlanan bir videoda kadınların kısa şort giymesinin onları fahişe yapmadığını, onlara bu şekilde hitap eden erkeklerin kadın düşmanı olduğunu belirtti.

Gillis'in performansını izlerken her cumartesi gecesi saat 23.30'da TV'ye yapışıp Amerika'nın belki de en büyük ve en ana akım komedi aracının bana neyin komik olduğunu söylemesine güvenen bir çocuk olduğumu düşünmeden edemedim. Bugünün genç kadın komedi hayranları, Gillis'in setinden vücutlarının kendilerini dikizlemek isteyen ürkütücü erkekler için bir tür korkunç rahatsızlıktan başka bir şey ifade etmediğinden başka ne öğreniyor?

Tembel ve kadın düşmanı bir mizah için hiçbir zaman harika bir zaman olmamıştır, ancak kamuoyunda tartışılan Cornell'in cinsel saldırı davasının detayları Gillis'in sözlerine ayrı bir acı katıyor. İnternette pek çok cinsel saldırı mağduru erkekler tarafından insanlıktan çıkarıldıkları ve aşağılandıkları hikayelerini paylaşırken, uçarı kadın stereotipinin yarım yamalak yeniden üretimine gülmek zorunda kalma düşüncesi şu anda artık kabul edilemez bir sınır olarak hissediliyor.

İyi şakalar yazmayı sevmekten ziyade kadınlardan nefret eden ruhsuz erkek komedyenlere mazeret bulmaktan vazgeçtim. Bu durum, gücenmiş veya tetiklenmiş olmamdan değil, şakaların basitçe komik olmamasından kaynaklanıyor. Hiçbir zaman da komik değildiler.