Fred Camper'in düşünsel filmi Suicide Note, kayıp ve çöküş içinde bir şehirden doğmuştur.
Yazarın notu: Bu hikaye kendine zarar verme ifadeleri içermektedir. Siz veya tanıdığınız bir kişi zor zaman geçiriyorsa, 988 numaralı hattı arayın veya 988lifeline.org sitesini ziyaret edin.
Depresyonun uyuşturucu hissiyle başa çıkıp günlük hayatı sürdürme çabası, duygusal olarak tanınabilir ama söze dökülmesi zor bir hisdir. Ben de bu dönemde yazıyorum. Sanatçı, film yapımcısı ve eleştirmen Fred Camper, bu hissi Suicide Note ile yakalamaya çalıştı; kendisi bunu “yoğun kişisel umutsuzlukla doğan ve benliğin başarısızlığını tasvir etme arzusuyla” tanımlıyor.
Film, 1976‑1984 yılları arasında esas olarak New York'ta çekildi ve tamamlanmasının ardından yalnızca birkaç kez gösterildi. Chicago Film Society'nin 16mm formatında restorasyonu, bu yılki New York Film Festival'inde sergilendi ve filmin yarı yüzyıl süren gizemli geçmişinden çıkıp yeni izleyicilere sunulmasına olanak sağladı. Önceki gösterimler çalışma baskılarıyla sınırlı olduğu için, NYFF bu yıl teknik olarak gerçek bir ilk gösteri oldu.
‘Suicide Note’, Camper'in üvey babasının intiharıyla yaşadığı keder, kendi depresyon mücadelesi ve insanlığın daha geniş sembolik intiharını gördüğü deneyimlerden doğdu.
