Çekmecede unutulan eski telefonlar, bozulan bilgisayarlar ya da kullanılmayan kablolar çöpe atıldığında hem doğaya zarar veriyor hem de içlerindeki değerli malzemeler kayboluyor. Peki lisanslı bir tesise ulaşan elektronik atıkların nasıl geri dönüştüğünü öğrenelim.
Tuzla'daki Ouno Green Campus, Atık Elektrikli ve Elektronik Eşya (AEEE) geri dönüşüm tesisinde süreci adım adım paylaştı. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından yetkilendirilen tesisin bulunduğu yerleşkenin tamamı Sıfır Atık Belgesi'ne sahip. Tesis, Vodafone'un Dünya İçin Lazım projesinde topladığı e‑atıkları da geri dönüştürüyor.
Tesise gelen elektronik atıklar önce radyasyon kontrolünden geçiriliyor, ardından tartılarak kayda alınıyor ve teslim eden firmaya Atık Kabul Formu düzenleniyor. Risk taşımayan atıklar kategorilere göre ayrılıp geçici depolama alanına alınıyor. Radyoaktif risk tespit edilen atıklar ise Türkiye Enerji, Nükleer ve Maden Araştırma Kurumu'na (TENMAK) gönderiliyor.
Depodan alınan cihazlar söküm bölümünde pil, kablo, plastik, metal, cam ve devre kartı gibi bileşenlerine ayrılıyor. Her malzeme farklı bir yoldan geri kazanılıyor.
Devre kartlarından bakır geri kazanımı sürecinin en teknik kısmı. İlk aşamada kartların üzerindeki elektronik bileşenler söküm ünitesinde ayrıştırılıyor. Bu sırada oluşan gazlar jet su filtresi, ultraviyole sistemi ve karbon filtrelerden geçirilerek arıtılıyor. Ardından kartlar saatte 500 kilogram işleme kapasiteli bir makinede öğütülüyor. Sonuçta yüzde 99'u bakır olan metal tozu ve fiber‑reçine tozu elde ediliyor.
Geri kazanılan metal, cam, plastik ve pil gibi malzemeler tartılarak Bakanlığın Kütle Denge Elektronik Sistemi'ne bildiriliyor. Böylece atığı teslim eden şirketlere, geri dönüşümden elde edilen çevresel kazanım ve karbon ayak izi azaltımına dair veri sunulabiliyor.
Tesiste oluşan diğer atıklar da kaynağında ayrı toplanıyor; yağmur suyu ise depolanarak gri su sisteminde kullanılıyor. Eski bir cihazdan kurtulmak istiyorsanız, onu evsel çöpe atmak yerine lisanslı bir toplama noktasına bırakmak, hem içindeki malzemelerin geri kazanılmasını hem de doğanın korunmasını sağlıyor.
