Geoffrey G. O’Brien, sonbahar sayımızda yer alan Ray of Light adlı şiirini, geçen yıl altmış iki yaşında hayatını kaybeden şair, akademisyen ve yazar Joshua Clover'a ithaf etti. Hayatı ve eserleri kolay sınıflandırmalara sığmayan Clover; hem akademik hem de genel okura hitap eden, şiirini ve nesrini siyasi eleştiri, sosyal teori, popüler müzik ve gişe rekorları kıran filmlerle harmanlayan bir isimdi. O’Brien, şiirinde Clover'ı şu dizelerle anıyor: Yine şarkı söylüyorsun nasıl / Müzik ve şiir yatıyor / Şaka ve hediye, fikir ve silah arasında / İkisi de olmayı umarken / İkisi de olmaya yazgılıyken.

O’Brien, yazar ve Parapraxis'in kurucusu olan eşi Hannah Zeavin'in, Clover'ın ölümünden kısa bir süre önce onunla yaptığı bir konuşmayı hatırlattığını belirtiyor. Zeavin, Clover'ın kendisine şiirlerin analizden sonra kötüleştiğini söylediğini aktarıyor. Şiirin Yapılışı serimiz, şairlerden kendi eserlerinin perde arkasını aralamalarını ve yazma süreçlerine dair bir bakış sunmalarını istiyor; O’Brien'ın durumunda bu süreç, kaybettiği arkadaşıyla derin bağlar taşıyor.

Şairi Joshua Clover ile olan ilişkisi ve bu şiirin o ilişkiyle bağı üzerine konuşmaya davet eden editörlere O’Brien şunları söylüyor: Joshua, otuz yıldan uzun süredir arkadaşım, sanat ortağım ve yoldaşımdı. 27 Nisan 2025 sabahı saat 07.00'de, ortağından onun gece hayatını kaybettiği haberini aldım. Çok ciddi ve açıklanamayan bir hastalıkla mücadele ediyordu, hastanedeydi ancak kimse onun ölümün kıyısında olduğunu düşünmüyordu. Bu yıkıcı gerçeği diğerlerine söyleme zorunluluğunun ardından öylece kalakaldım ve bu şiir, tam da şu an olduğu haliyle içimden dökülüverdi. Bir şiir yazmaya niyetli değildim, isteseydim hayır derdim; ancak bu, onu uğurlarken hissettiğim temel ağıt içgüdüsüyle ortaya çıktı.

O’Brien, şiirin ilk kelimesi olan ve İngilizcede hem sol hem de terk etmek anlamına gelen Left kelimesinin üzerinde duruyor: Bu kelime Joshua'nın vefatını, dünyaya bıraktıklarını ve radikal siyasi duruşunu temsil ediyor. Bu şiiri yazarken onun 1989: Bob Dylan Didn't Have This to Sing About ve Roadrunner: A Song by Jonathan Richman and the Modern Lovers gibi eserlerinden beslenen O’Brien, kendi çalışma alanını dünyadan uzaklaşmak için yatağı olarak tanımlıyor. Şiiri zorlanmadan ama hızlı bir şekilde yazdığını belirten O’Brien, dizelerindeki söz dizimini değiştirerek, arkadaşının ölümünün getirdiği kadere karşı adeta bir direniş sergilediğini ifade ediyor.