DePaul Üniversitesi kampüsünde yer alan DePaul Sanat Müzesi, Haziran ayından beri halka kapalıdır.
8 Ekim'de, kapalı müzenin önünde, öğrenciler “Bekleme” adlı toplu bir protesto performansı düzenledi.
Protesto, 8 Ekim saat 17.00'de başladı; 100'ün üzerinde öğrenci, müzenin ön kapısında uzun bir kuyruk oluşturdu.
Washington eyaletinden gelen 22 yaşındaki sanat öğrencisi Ursula DeBray, “Sanat bölümü yönetim tarafından yeterince desteklenmedi ve unutuldu” diyerek, müzenin kapanmasının DePaul'ı on adım geri götürdüğünü belirtti.
Diğer katılımcılar da, üniversitenin yöneticilerini müzenin kapanış kararını yeniden gözden geçirmeye ikna etmeyi umuyordu. “Bu, finansal kararların topluluğu nasıl etkilediğini gösteriyor” diye ekledi sanat öğrencisi Jaret Ledford.
DePaul Sanat Müzesi, kampüs topluluğu ve Lincoln Park çevresine kültürel bir sığınak sunmuş, eğitim ve çalışma-öğrenme fırsatları sağlamıştı. Müzeyle sınırlı personel, sınıf ziyaretleri ve müze çalışmaları bursu kapsamında bir öğrenciyle sınırlı ziyaretlere hizmet vermeye devam etmektedir.
Üniversite, protestonun ertesi gün yaptığı açıklamada, “DePaul Üniversitesi, Chicago'da sanatın desteklenmesi adına bu barışçıl gösteriyi memnuniyetle karşılıyor. DePaul Sanat Müzesi'nin faaliyetlerinin durdurulması zor bir karardı; ülke genelinde birçok kurum bütçe sıkıntısı yaşıyor. Sanat, DePaul'un topluluğu ve akademik sunumlarının kritik bir parçasıdır ve üniversitenin sanat koleksiyonunu veya binayı satma planı yoktur” dedi.
Yayınlanan açıklamada ayrıca, üniversite liderliğinin “bu alanın ve koleksiyonun sonraki bölümünü yönlendirmek için bir fakülte görev gücüyle çalıştığını” ve grup tarafından Aralık ayında öneri raporu beklediği belirtildi.
Protestoda katılan sanatçılar, öğrenciler ve fakülte üyeleri, üniversitenin spor alanına verdiği önceliğe karşı hayal kırıklığı ifade etti. Sadece birkaç gün önce, üniversite, dört 1890'lı evin yıkılmasıyla 42 milyon dolarlık bir spor kompleksi için temel kazımayı kutlamıştı. Bina, müzenin hemen yanındaydı ve bu farklı harcama kararları göz ardı edilemezdi.
Bağımsız araştırmacı ve küratör Dana Boutin, “Akademik kurumların bazı finansal önceliklerini tam olarak anlamıyorum” diyerek, el yapımı “I ❤️ DPAM” tabelası taşıyan bir fotoğrafı gösterdi.
Boutin, yakın zamanda SAIC'nin 19. yüzyılda Roger Brown Çalışma Koleksiyonuna ev sahipliği yapan evini sattığını ve Brown'un evini 1996'da SAIC'ye bağışladığını, ancak içindeki eserlerin daha uygun bir kuruma, Wisconsin merkezli Art Preserve'e bağışlandığını belirtti. Bu, sanat okulu topluluğu için tarihsel ve kültürel açıdan önemli bir deneyimin parçalanmasına yol açtı.
“Bu, öğrencilerin öğrenip profesyonel deneyim kazandığı laboratuvarlardır” diye ekledi Boutin.
DPAM'daki kuyrukta duyulan ruh hüzünlüydü. Belki de müzenin ışıkları hâlâ yanıyordu ve koleksiyonun dağıtılmayacağı düşüncesiyle ilgiliydi. DPAM'ın direktörü Laura‑Caroline de Lara, 4.000 parçadan oluşan koleksiyonun koruyucusu olarak müzede kalmaya devam ediyor. Birçok dış ödünç alma talebini aldığını ve şu anda Art Bridges Vakfı ile koleksiyon paylaşım programına katılma konusunda görüşmelerde bulunduğunu söyledi.
